Ben başlangıç yapim:)
Sessizlik
Derinlerde bir yerde sessizlik
Yüreğinden geçen gidenlerde söyleten
Gözlerin uzaklara bakarken dinleten
Gecelerden sabaha vuran ışık
Sabahlardan geceye vurur her gün
Bilinmezlik alır yüreğini insanın
Hayatı sorgulatır sorgular
İzler kalır sessizlikten geriye
Ses olur yüreğimizdekiler yazarken ellerimizle

BENİM SUÇUM

Bir gün daha sensiz geçiyor bu koca kentte
Yağmurun şekli halen sağanak
Bir gökkuşağı görüyorum gökyüzünde rengarenk
Mavisinde gözlerin
Sarısında saçlarını görüyorum
Kırmızısında dudaklarını
Sonra her zamanki gibi Güneşin batışına ağlıyorum
Alıyor seni benden bu tenha karanlık
Yanlızları oynuyorum gene odamda
Düşünüyorum suçlu benmiyim acaba
Yoksa beni karanlıkda birakan Senmi
Yada tek suçlu istanbul
Tabi ya neden seni suçluyorumki yada kendimi
En adi geceleri yaşatmadımı bize bu şehir
En büyük hatalarımızı yapmadıkmı
Bu şehirde sevmedikmi birbirimizi
Bu şehirde yaşanmadımı olan biten ne varsa
Oyun içinde oyunlar bu şehirde oynanmadımı
Hatta beni bu şehirde koyup gitmedinmi
Yok yok üç tane suçlu var sanırım
İlk suçlu istanbul
Suçu bize aşkı yaşatmak
Senin suçun yalanlarınla beni kullanmak
Benim suçumda Aşkı Sende Aramak
İşte bu gerçekten benim suçum...

sen yokken geçmiyoor zaman tıkanıyorum bir yerde ve geceler hiç bitmiyor..
ellerim seni arıyor o sıcaklıgı aşkı tutkuyu huzuru...
bulamayınca doluyor gözlerim ve akmaya başlıyor tek tek
her defasında dolu dolu akıyorlar sanki nicedir aglamıyorum senelerdir görüşmüyoruzz.
ama öyle degil yarın ellerim kavuşacak ellerine gene öpecegim benim diyecegim sonra ellerini koklayacagım çünkü kokun sinmiş olacak biliyorum..
biraz sigara biraz kolonya ...
bir zaman ellerimi yıkamayacagım kokun bende kalsın isteyecegimm...
öpecegim ellerimi o benim canımın kokusu...
seni seviyorum...
vee ardından..

kapatmak isteyecegim gözlerimi çünkü seni görmek istiyorlar sabırsızlanıyorlar...
uyumak istemiyorum hep seni hayal etmek tekrar tekrar aşık olmak istiyorum...
o mükemmel duyguyu damarlarımda hissetmek istiyorumm...
sana sarılınca içimdeki heyacanı bilmelisin ....
bilmelisin ki aşk diyebilesinn...
sanıyormusun ki senin gözlerine bakınca sadece göz bebegini görüyorum?
hayır seni hissediyorum bana dokundugunu nefesini herşeyinle benim oluyorsun o an...

Memleket isterim
Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun;
Kuşların çiçeklerin diyarı olsun.

Memleket isterim
Ne başta dert ne gönülde hasret olsun;
Kardeş kavgasına bir nihayet olsun.

Memleket isterim
Ne zengin fakir ne sen ben farkı olsun;
Kış günü herkesin evi barkı olsun.

Memleket isterim
Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun;
Olursa bir şikayet ölümden olsun.

Cahit Sıtkı Tarancı...

Ne kadar cok olursa o kadar ölmek kolay.
Ne kadar ölmek olursa o kadar saymak kolay.
Ne kadar saymak olursa o kadar bilmek kolay.
Ne kadar bilmek olursa o kadar anlamak kolay.
Ne kadar anlamak olursa o kadar unutmak kolay.
Ne kadar unutmak olursa, o kadar yasamak kolay.

Bunun icin o kadar zor
Kolay yasamak.

Özdemir A.

Karanlığın içinde tek ışığım sigaramın ucunda yine,
Yandıkça yanar sonunda doğru,
Sönmeye doğru,
Ve yine karanlığa doğru...
Saatler ilerler fakat güneş de yorgun,
Benim gibi,
Karanlıklara bırakmak ister zorlu nöbetini.
Çizmesinler der portremi,
Görmesinler,
Bilmesinler aydınlığın hikmetini...
Güneş de karanlığın hakimiyetine boyun eğmiş bu gece.
Madem doğmayacak,
Bir sigara daha,
Bir tane daha...
Uyumak da aşıkların işi değil ki uyuyayım,
Yasak uyumak,
Yasak bu gecenin sabahı,
Yasak renkler,
Yasak bana bütün evren,
Çünkü yasaksın sen...
Aşk engel tanımaz derler,
Aşk benim varlığıma engel,
Çünkü aşkınla yok oluyorum karanlık girdabında,
Ve aşkınla ölüyorum yavaş yavaş...

Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran,sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili

Ben senin en çok ellerini sevdim
Bir pınar serinliğinde, küçücük ve ak pak
Nice güzellikler gördüm yeryüzünde
En güzeli bir sabah ellerinle uyanmak

Ben senin en çok gözlerini sevdim
Kâh çocukça mavi, kâh inadına yeşil
Aydınlıklar, esenlikler, mutluluklar
Hiç biri gözlerin kadar anlamlı değil

Ben senin en çok gülüşünü sevdim
Sevindiren, içimde umut çiçekleri açtıran
Unutturur bana birden acıları, güçlükleri
Dünyam aydınlanır sen güldüğün zaman

Ben senin en çok davranışlarını sevdim
Güçsüze merhametini, zalime direnişini
Haksızlıklar, zorbalıklar karşısında
Vahşi ve mağrur bir dişi kaplan kesilişini

Ben senin en çok sevgi dolu yüreğini sevdim
Tüm çocuklara kanat geren anneliğini
Nice sevgilerin bir pula satıldığı bir dünyada
Sensin, her şeyin üstünde tutan sevdiğini

Ben senin en çok bana yansımanı sevdim
Bende yeniden var olmanı, benimle bütünleşmeni
Mertliğini, yalansızlığını, dupduruluğunu sevdim
Ben seni sevdim, ben seni sevdim, ben seni...

Ümit Yaşar Oğuzcan

Gözlerine vuruldum ben senin
Soguk ve ıssız bir akşamda
Alışmadıgım diyaloglarda
Farklı cevaplarına hayrandım senin
Kirpiklerin
Ah o nasıl anlatılır ki
Tarifi olmayan hayallerde
Sıcaklgın içimi ısıtıyor
Eşsiz ve derinden
Yüregimden

Sorsam nedir bu halim
Diye bir deliye
Aşktan deli olanın
Derdi herhalde hali nice
Tüm mesafelerin canı cehenneme
Kalbimi birleştirdim senin kalbine
Bembeyaz kıyafetler içinde
Melegimi sakladım o kalbe
(Gizli saklı uzaktaki sevgiliye bir hediye şiir köşesinde)

bu konu ne zaman güncel konular listesinde olsa bi şiir daha ekleyesim geliyor. Sanırım keşfettiğim güzellikleri paylaşma isteğinin verdiği hazdan dolayı olsa gerek

HAYAT GÜL KOKULU BİR SAĞANAK
gözlerimin önünde ıslak dağların kabaran yalnızlığı
ne varsa uçurumlar eşiğinde
hüzünlerle yalpalayan ne varsa
gözlerimin önünde

ve hayat gül kokulu bir sağanak yine
birşeyler anlatmak istiyor hayat
ve alıp götürmek bir şeyleri kurt sofralarına
gün batıyor
gün batıyor bukağısı paslı bir sevinç oluyor yalnızlığım

unutuyorum sevgilim suretini
durgunluğun "niçin" di unutuyorum

gün batıyor ürkek yıldızlar dolanıyor yalnızlığıma
umurumda değil ne yağmur ne ayaz
ne de kerpiç kokusu havada
unutuyorum/sabaha/kadar/ gün batıyor
sonra bir akasyayı okşuyor gözlerim
geciken sabahlara koşuyor kuşlar
gözlerimin önünde
ve hayat gül kokulu bir sağanak yine


YILMAZ ODABAŞI

Bir gece bitti düşüm aniden
Aniden sahiden bir sahilden
Bir gece daha bitti ömrümden
Ömrümden gönlümden her günümden
Senmiydin ben artık yokum diyen
Dermiydim böylesine hiç sen
Sevmiştin hani çok`ta mutluydun
Umutluydun hani sen bu sevgiden
Sevgini bir başka sanırdım
Sanırdım sarıldım yanıldım
Bu rüya hiç bitmez sanırdım
Sanırdım yanıldım kırıldım
Yalanmış tüm gerçek bildiğim
Bir damlaymış dünyalar dediğin
Denizler götürse gözyaşımı
Anlarmı sevgilim dediğin
Durunca dünya durunca
Hayat durunca anlar durunca
Ve ben bir karınca
Sevdim kararınca
Düştüm rüyalardan düşler kararınca
Ah bendim bebeğin
Hani essiz çiçeğin
Şimdi yalnızlığımda nerelere gideyim

Sorunca kader sorunca
Dostum sorunca kendime sorunca
Ve canım ben bir yonca
Ama öldüm solunca
Bile bile yüreğin yaprağımı yolunca
Ah bendim herşeyin
Hani sonsuz emelin
Şimdi yalnızlığınla nerelere gideyim
Kaç kez geçmiştim senin için canımdan
Gözümü kırpmazdım kan gitse yanımdan
Ve kimler gitmişti
Ah neler yanımdan, sen hep yanımdaydın
Daha başlamadan
Ah sendin dünyalar !
Ne gökler ne diyarlar
Şimdi yokluğunda büyüyor yalnızlıklar

bir gece bitti düşüm aniden...
GÖKHAN TÜRKMEN YORGUN (DİNLEYİN)

`jadore` bu arada siir mükemmel tek kelimeyle ellerine yüreğine sağlık:)